1 Αυγούστου 2013

Η τεχνολογία Zoom Air από τη Nike

Αυτό που ξεκίνησε ως ένα πείραμα στα μέσα του 1990 και αφορούσε τη τεχνολογία απορρόφησης κραδασμών, έμελλε να αλλάξει κυριολεκτικά και μεταφορικά τη μορφή των αθλητικών παπουτσιών. Στο κυνήγι εξέλιξης αυτής της τεχνολογίας η ομάδα σχεδιασμού της Nike δημιούργησε τη μονάδα Zoom Air και την εφάρμοσε στο τότε μπασκετικό Nike Air Go LWP του Penny Hardaway, το 1995. Αυτή η καινοτόμος τεχνολογία αποτελεί μια εξελιγμένη έκδοση των πρότυπων μονάδων Air Nike και παρέχουν μια πιο αποτελεσματική και εκσυγχρονισμένη εναλλακτική λύση. Αρχικά αξιοποιήθηκε στα μπασκετικά μοντέλα, όμως βρήκε εφαρμογή και σε άλλα μοντέλα επιδόσεων της Nike για το τέννις, το τρέξιμο αλλά και στη δημοφιλή σειρά Air Jordan. 
Στο κέντρο της Zoom Air μαξιλαριού έχει τοποθετηθεί μια σειρά από ισχυρές συνθετικές ίνες οι οποίες ενώνουν τα δύο επίπεδα μέρη της, με αποτέλεσμα την ελαστικότερη αντιμετώπιση των κραδασμών. Η Zoom Air σόλα είναι λεπτή με αποτέλεσμα το προφίλ του παπουτσιού να είναι αρκετά χαμηλό, πράγμα που βοηθά τα πόδια του παίκτη να αισθάνονται πιο κοντά στο έδαφος ή το παρκέ και να αντιδρούν γρηγορότερα στις όποιες απότομες αλλαγές κατευθύνσεων, χωρίς φυσικά να θυσιάζεται η άνεση. Zoom Air μπορεί να τοποθετηθεί σε πολλές περιοχές όπως στη φτέρνα, στο μπροστινό τμήμα, ή ακόμη να είναι και ενιαία και κατά μήκος όλου του παπουτσιού.
Η Nike δεν έχει σταματήσει από τότε  να εξελίσσει αυτή τη καινοτομία της, με αποκορύφωμα τη ​​πρώτη μεγάλου μήκους ορατή μονάδα Zoom που εισήχθη στο Nike LeBron X.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου