
Η εν λόγω τεχνολογία αποτελείται μια σειρά μικρών κυκλικών στηλών που έχουν τοποθετηθεί στο πίσω τμήμα του παπουτσιού (φτέρνα) και είναι συνήθως από καουτσούκ. Ακριβώς πάνω στις στήλες υπάρχει τοποθετημένο ένα είδος sprint frame που λειτουργεί ως συνδετικό κρίκος με το μπροστινό μέρος ενώ βοηθά παράλληλα και στην ακαμψία του παπουτσιού αποτρέποντας έτσι ανεπιθύμητες υπερεκτάσεις του πέλματος. Ο αριθμός στηλών ποικίλει και μπορεί να αριθμεί τις τέσσερις ή και παραπάνω στήλες με την υψηλότερη να φτάνει περίπου τα 25 χιλιοστά. Τα πρώτα Shox μοντέλα της αμερικάνικης εταιρείας, αριθμούσαν τέσσερις στήλες οι οποίες ήταν τοποθετημένες κάτω από τη περιοχή της φτέρνας, με τα μεταγενέστερα μοντέλα να διαθέτουν σόλα εξ' ολοκλήρου σχεδιασμένη με Shox κυλίνδρους.

Η τεχνολογία των "ελατηρίων" (νομίζω όλοι κάπως έτσι αποκαλούσαμε τότε τα Shox παπούτσια) δε καθυστέρησε να υιοθετηθεί και από τα μπασκετικά παπούτσια της Nike. Με πρωτεργάτη τότε τον ανερχόμενο σχεδιαστή Eric Avar, δημιουργήθηκε το Nike Shox BB4 που όλοι σίγουρα θα θυμάστε να φορά ο ιπτάμενος Air Canada Vince Carter στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ και να καρφώνει πάνω από τον δύσμοιρο Frederic Weis. Έκτοτε, η σχεδιαστική φιλοσοφία Shox καθιερώθηκε στη σειρά VC του Vince Carter, ενώ υπήρξαν ακόμη μερικά μοντέλα προς τέρψιν των φανατικών της Boing τεχνολογίας. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι πριν από μερικά χρόνια έκανε την εμφάνισή του και η νέα τεχνολογία Shox Air, ένα συνδυασμός αερόσολας και κυλίνδρων η οποία δε γνώρισε μεγάλη επιτυχία.