Nike Air Max2 CB '94 (Black Purple)

Η δυναμική επέλαση της Nike στη κατηγορία των signature μπασκετικών της δεκαετία του '90 δεν επιδέχεται καμίας αμφιβολίας με τα ανεπανάληπτα σχέδια να διαδέχονται το ένα το άλλο. Μετά την ίδρυση της Air Jordan συλλογής και την απροσδόκητα τεράστια εμπορική της επιτυχία η αμερικάνικη εταιρεία αναζητούσε τον επόμενο σπουδαίο NBAer για τα χάρη του οποίου θα θεμελίωνε και μια δεύτερη συλλογή. Η κονταρομαχία με τη Reebok είχε ήδη ξεκινήσει κι ήταν ανηλεής οπότε η επιλογή του "Sir" Charles Barkley ήταν μονόδρομος καθώς τότε ήταν το δεύτερο πιο πολυσυζητημένο όνομα στο χώρο της καλαθοσφαίρισης. Το σουξέ του Air Force Max που άτυπα λογίζεται ως signature του Charles συνέπεσε χρονικά με τη σπουδαιότερη χρονιά στη μυθική καριέρα του και ο πρώτος επίσημος κωδικός της επίσημης σειράς του κυκλοφόρησε την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο (1993-94). Αν όμως υπάρχει ένα μόνο μπασκετικό που αντιπροσωπεύει επακριβώς την ψυχολογία και το αγωνιστικό στυλ του "Chuckster" αυτό δεν είναι άλλο από το Nike Air Max2 CB '94. Ένα πολύ ξεχωριστό μπασκετικό της swoosh που τίμησε και με το παραπάνω ο πρώην Suner στα Playoffs του 1994 αλλά και για μεγάλο μέρος της σεζόν που ακολούθησε.

Το Nike Air Max2 CB '94 είναι ότι πιο mid-90s μπασκετικό μπορούσε να κατασκευάσει η Nike σε μια δεκαετία που υπήρξε η "χρυσή εποχή" των μπασκετικών υποδημάτων. Για τη δόμηση του πανύψηλου μπιανκονέρε πλαισίου του συνδυάζονται δύο τύποι συνθετικού δέρματος, κλασικό tumbled leather σα βάση περικυκλωμένο από απαλό nubuck που σε κάποιους χρωματισμούς αντικαθίσταντο από tumbled. Ανεξαρτήτως έκδοσης υπάρχουν και τέσσερα ελαστικά bungees που συνδέουν τα πλαστικά καρούλια απ' όπου διέρχονται τα κορδόνια, μια τεχνική που υπάρχει και στο Air More Uptempo. Ακολουθεί μια μετρίου πάχους ενδιάμεση σόλα από EVA κι όχι από PU foam που χρησιμοποιούταν κατά κόρον εκείνη τη δεκαετία. Στο ύψος του μεταταρσίου υπήρχε κι εξακολουθεί να υπάρχει ένας αεροθάλαμος Air ενώ στη περιοχή της φτέρνας ξεχωρίζει ο ορατός και πρωτοποριακός για τότε Air Max θάλαμος. Όσο για τη χάραξη της επίπεδης σόλας του έχουμε μεγάλες σαγρέ επιφάνειες μαζί με ακανόνιστα σχήματα ιδίως στο μπροστινό τμήμα της αν και για χρόνια πίστευα ότι αυτά σχημάτιζαν τη λέξη Sir! Κι αφού μιλάμε για Nike των 90s δε γινόταν να απουσιάζει το μεγάλο παράθυρο στο πάτωμα της φτέρνας που θυμάμαι να το χαζεύαμε ώρες ατελείωτες σα κάτι μαγικό!

Το μοντέλο προήλθε από τη πένα του Tracy Teague που πλέον έχει αποσυρθεί αλλά στο ενεργητικό του συγκαταλέγονται ορισμένα πανέμορφα σχέδια όπως τα δύο πρώτα Air Maestro, το επετειακό Air Force 25, το επαναστατικό Air Max 360 και τα ξεχωριστά Air Max Griffey 1 & 2. Το Air Max2 CB '94 όπως σχεδόν οποιοδήποτε μπασκετικό υπόδημα εξερχόταν απ' τα κεντρικά σχεδιαστήρια στο Oregon ήταν εμπνευσμένο από κάπου είτε από ένα αστραφτερό σουπερκαρ είτε από ένα ταπεινό χλοοκοπτικό μηχάνημα. Το εν λόγω σχέδιο είχε αντλήσει λεπτομέρειες από τον χαρακτηριστικό ζουρλομανδύα με τα μακριά μανίκια και με τις ζώνες αφού επιθυμία του Teague ήταν το παπούτσι να λειτουργεί σα μέσο συγκράτησης του εκρηκτικού ταπεραμέντου του "Round Mound of Rebound". Τα τέσσερα πλευρικά δάκτυλα εκατέρωθεν των πλευρών με τα πλαστικά τελειώματα και τα ισάριθμα ελαστικά bungees μιμούνται άψογα το παρεξηγημένο αυτό ένδυμα. Εξαιρετική λεπτομέρεια τα τέσσερα μικρά outrigger που μοιάζουν με δόντια όπως και το συμπαθέστατο τοσοδούλικο swoosh που χει στριμωχτεί κοντά στη φτέρνα. Όσο παράξενο κι αν ακουστεί, στο παπούτσι αγνοείται το προσωπικό λογότυπο του αθλητή το οποίο θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο τρίτο κωδικό (Air Max CB34) της συλλογής.

Το Nike Air Max2 CB '94 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα καταστήματα κάπου στα μέσα στο 1994 κι όπως συνηθιζόταν παλιά μπορούσες να διαλέξεις ανάμεσα σε δύο κλασικούς χρωματισμούς, είτε τον σχεδόν κατάμαυρο είτε τον κατάλευκο. Και τα δύο χρώματα περιείχαν λίγο από μωβ ελέω Phoenix Suns ώστε και οι δύο εκδόσεις να είναι προσαρμοσμένες έτσι ώστε να ταιριάζουνε με τις εκτός κι εντός έδρας εμφανίσεις της άλλοτε "Team of Destiny"! Το κατράμι CB '94 έχει επανακυκλοφορήσει ουκ ολίγες φορές με την τελευταία να είναι το 2025 η οποία και πλησιάζει αρκετά στο ύφος της ορίτζιναλ κυκλοφορίας. Το "Black Purple" δε κυκλοφόρησε ευρέως όμως όπου κι αν διατέθηκε ξεπούλησε σε χρόνο dt και τιμήθηκε δεόντως απ' τους ρετρολάγνους και τους μπαρμπάδες κάποιας ηλικίας (μεταξύ αυτών κι εγώ) που απόλαυσαν τον Sir Charles. Η συλλογή παπουτσιών του Charles Barkley υπήρξε για μεγάλη χρονική περίοδο η δεύτερη εμπορικότερη signature κολεξιόν της Nike προτού παρουσιαστεί η συλλογή του Penny Hardaway. Εν τέλει, η αυλαία έπεσε στον όγδοο κωδικό με το αείμνηστο Air CB4 II.